آزمایشگاه ژنتیک

 

این گروه در سال 1385 به منظور راه‌اندازی تکنیک‌های مولکولی در پژوهشگاه رویان، پایگاه اصفهان‌، شکل گرفت. هم‌زمان به عنوان یک گروه مجزا نیز تحقیق در زمینة مکانیسم‌های مولکولی، مخصوصاً در سلول‌های بنیادی را آغاز کرد. به همین منظور برای فهم عملکرد ارگانل‌های اصلی سلولی توجه گروه به فاکتورهای بیوژنز پراکسیزومی و درگیری مولکولی پراکسیزوم‌ها در مراحل مختلف نوروژنز که یکی از پیچیده‌ترین فرایندهای تمایز است، معطوف شد. در همین راستا ابتدا ژن FNDC5 و سپس PPARgamma مد‌نظر قرار گرفته و تحقیقات متعددی در رابطه با اهمیت حضور و نقش این دو ژن در سلول‌های بنیادی و مسیرهای تمایز عصبی و قلبی تا‌کنون صورت گرفته که نتایج طرح‌های اتمام ‌یافته در مجلات معتبر چاپ شده است. برای مثال تحقیقات ما نشانگر افزایش بیان FNDC5 طی نوروژنز است که در صورت کاهش بیان آن باعث اختلال در این مسیر خواهد شد. البته این ژن اکنون به عنوان یک میوکین که بیانش در پاسخ به تمرین‌های بدنی افزایش یافته و منجر به تمایز چربی‌های سفید به قهوه ای می‌شود مطرح است. هر چند عملکرد این ژن در مغز نامعلوم است با این حال به عنوان یک عامل محافظت نورونی مطرح است. در ادامه همین مسیر تحقیق روی سایر ژن‌های پراکسیزومی نیز شروع شده است. برای مثال PPARgamma به‌عنوان یک فاکتور رونویسی که در تکثیر و بیوژنز پراکسیزوم‌ها درگیر است مورد توجه گروه قرار گرفت تا نقش آن در فرایندهای تمایز و محافظت نورونی مشخص شود. نتایج گروه نشان می‌دهد نه تنها این فاکتور در نوروژنز و کاردیوژنز درگیر است بلکه به تکثیر سلول‌های بنیادی نیز کمک می‌کند. اکنون بر پایه تحقیقات قبلی ما بر آنیم که سوالات علمی جدیدی درباره PPARgamma و FNDC5 مطرح كنيم و تحقیقات در این مسیر را ادامه دهیم.